Voor de foto's van deze activiteit zie:

• Flickr (fotoset Debbie Sanders)
• Picasa (fotoset Stijn Wouters).

Een uurtje eerder vertrokken op het werk om kwart na negen op de afspraak te zijn in het station van Melreux waar Debbie ons zal oppikken. De treinreis verloopt vlot naar NMBS-normen. Ik kom Arvid en Mieke tegen op de trein naar Hotton.

Aan het station staat Debbie ons al op te wachten. Na een korte kennismaking vertrekken we richting het scoutslokaal van Hotton waar we zullen overnachten.

Het is die avond kerstmarkt in Hotton, nadat we ons geïnstalleerd hebben gaan we een kijkje nemen. De kraampjes aan de voorkant van het café zijn aan het opkuisen maar we ontdekken dat wat verder het feest nog bezig is. De kleine parking achter de kerk van Hotton staat vol met jenever-, gluhwein- en andere kraampjes. Wij besluiten er eentje te gaan drinken in een van de cafeetjes.

Rond twaalf uur kruipen we onze slaapzak in, morgen wacht immers een serieuze tocht.

Rond 6 uur gaan de eerste wekkers af. Debbie wil immers om twintig voor acht vertrekken richting Rendeux. Het ontbijt wordt vlot verorberd. Rond kwart voor acht vertrekken we.

Bij aankomst in Rendeux schemert het nog. Dit houdt ons niet tegen. We steken meteen de Ourthe over en blijven hem een tijdlang volgen langs de rechteroever. Dit doen we tot we een eerste keer een klim/klauterpassage moeten nemen. Hierna gaat het door de bossen richting Beffe. Hier en daar komen we nog wat sneeuwresten tegen maar het is spijtig genoeg niet meer zoveel als een week geleden. Het tempo van de groep is goed, iedereen kan vlotjes volgen.

Na de oversteek van een klein riviertje houden we een middagpauze. We wandelen verder naar een van de hoogtepunten van de tocht: de oversteek van de Ourthe. In de groep wordt er rondgevraagd: 'Ga jij het proberen?'. Uiteindelijk dalen we met zes af richting de Ourthe. De andere kiezen voor de iets veiligere brug van Maboge.

De zes die-hards, Veerle, Stijn, Debbie, Lieven, Simon en Bruno, dalen via een bijna onzichtbaar pad af naar camping Lohan waar ze gaan proberen de Ourthe over te steken. Nadat we een hele dag in de mist hebben gelopen begint het enkele minuten voor de oversteek nog eens te druppelen ook. Omdat de Ourthe vrij sterk stroomt moeten we in groepjes van twee de Ourthe over zien te geraken. Debbie en Veerle geven het voorbeeld. De rest volgt snel. Het was fris maar de oversteek bleek iets makkelijker dan gedacht. Nadat we vlug onze kleren terug hebben aangetrokken, vertrekken we opnieuw.

Na een korte passage door een weide begint een fikse klim naar de bossen boven La Roche en Ardenne. We komen boven op de plaats waar ook de GR 57 loopt tussen La Roche en Maboge. We volgen de GR even in tegengestelde richting. Het is ondertussen harder beginnen regenen en de stevige wind maakt het wandelen niet aangenamer. We steken een asfaltweg over en dalen naar een splitsing waar de rest van de groep op ons staat te wachten.

Het is ondertussen half vier. We nemen een korte pauze en vertrekken daarna richting bivakplaats. We kiezen voor een weggetje naast een riviertje. Meteen is het stevig klimmen, zelfs over rotsen. De duisternis komt snel en als we boven zijn, is het al goed donker. In het eerste dorp dat we tegenkomen wordt er gediscussieerd wat we gaan doen: verder wandelen naar Beausaint of kiezen voor een illegale bivak. Een illegale bivak is de beste oplossing. In de regen en het donker is het onaangenaam wandelen. De tenten worden opgezet in een bos nabij een motorcrossparcours.

Sommige genieten van een zelfgedroogde schotel van Debbie. Puree met bonen, ajuin, spekjes, paprika en rundvlees. Heerlijk na zo'n dag. Het blijft ondertussen regenen. Van gezellig babbelen komt niets in huis; de meeste liggen rond zeven uur in de slaapzak. Morgen zou er terug naar Rendeux gewandeld worden.

Rond half acht hoor ik plots wat lawaai, ik hoop op een everzwijn. Het is echter Debbie die me met veel gestamp komt wekken. De hele nacht had het verder geregend maar als we opstaan, is het gelukkig gestopt. Na het ontbijt worden de tenten opgeruimd en vertrekken we.

We beginnen redelijk vlak, eens helemaal boven beginnen we af te dalen richting een riviertje. Een stevige afdaling met enkele uitschuivers tot gevolg. Even lijkt het erop of we opnieuw een oversteek zouden moeten doen maar er is gelukkig een bruggetje in een tuin.

Na de pauze langs een asfaltweg trekken we verder. Terug bergop tot aan een iets grote weg waar het gelukkig niet te druk was. Een honderdtal meter kiezen we voor een bospad links omhoog. Eens boven aan een weide komt er een korte maar stevige afdaling. Onderaan staat een man rustig zijn auto te wassen. Hij had wel iets anders verwacht op zijn zondagvoormiddag dan een tiental trekkers die langs zijn tuin en oprit naar beneden komen.

We trekken door de weide verder richting Beausaint. We passeren het kruis waar we normaal gezien zouden gebivakkeerd hebben. Vanaf hier kiezen we voor de GR 57 die ons richting Fond du Pouhou bracht, een prachtig stukje België. We hadden gehoopt in de taverne van de camping te kunnen eten maar die is niet open. Dan maar iets verder in het bos.

In de namiddag staat ons de klim naar de kluis van Saint-Thibault op te wachten. Onderweg passeren we een gezin waarvan de dochters op laarsjes met een hak door het diepe slijk lopen.

Aan de kluis houden we een korte pauze. Door de bossen rondom Saint-Tibault wandelen we verder richting Rendeux.

Aan de auto's aangekomen, besluiten we in Hotton met z'n allen nog eentje te drinken. Na een hele dag te stappen gaat het bier er vlotjes in.